13. Cuma (2009)

13. Cuma (2009) (Friday the 13th), kalbinizi yerinden oynatacak bir gerilim arayışındaysanız tam da aradığınız film olabilir. Korku sinemasının ikonik serilerinden birinin 2009 versiyonu olan bu yapımı 13. Cuma izle seçeneğiyle listenize eklemeyi düşünüyorsanız, Kristal Gölü’nün o meşhur tekinsiz ormanlarının ruhunuzu nasıl ele geçireceğini baştan kabullenmeniz gerekir. Filmin geneline yayılan o diken üstünde hissettiren atmosfer, ilk dakikadan itibaren sizi sarıp sarmalıyor; karakterlerle birlikte o ormanın derinliklerinde kayboluyorsunuz. Bu film, sadece gerilim sevenlerin değil, aynı zamanda korku türünün klasik elementlerini modern bir dokunuşla deneyimlemek isteyenlerin de ilgisini çekecek. Ancak beklentiniz, zeka dolu bir senaryodan çok, anlık şoklar ve hiç bitmeyen bir kovalamaca ise, doğru yerdesiniz. Yoksa derinlikli karakter analizleri arayanlar için durum biraz farklı seyredebilir.

13. Cuma (2009) Konusu

Film, kayıp kız kardeşi Whitney’i aramak için Kristal Gölü’nün ürkütücü ormanlarına gelen Clay Miller’ın hikayesiyle başlıyor. Clay, bölgedeki yosun tutmuş ağaçların arasına saklanmış eski, çürümüş kulübelerin kalıntıları arasında iz peşindeyken, yerel halkın ve polisin tüm uyarılarını görmezden geliyor. Bölgenin geçmişi, birtakım karanlık efsanelerle dolu ve kimse Clay’in bu arayışını onaylamıyor gibi. Ancak Clay vazgeçmiyor ve bu tekinsiz topraklarda kendisini, heyecanlı bir hafta sonu tatili için gelmiş bir grup üniversite öğrencisiyle kesişen Jenna adında bir kızın yanında buluyor. İkili, Whitney’in izini sürerken, aslında ne kadar büyük bir tehlikeye doğru yürüdüklerinden habersizler. Kristal Gölü’nün o ıssız derinliklerinde, yıllardır saklanan, ustura keskinliğindeki bıçağıyla bilinen efsanevi katil Jason Voorhees’in yaşam alanına girdiklerini fark ettiklerinde ise iş işten çoktan geçmiş oluyor. Artık tek dertleri kız kardeşlerini bulmak değil, canlarını kurtarmak oluyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

13. Cuma (2009) yeniden yapımı için beklentileri çok yukarıda tutmak pek mantıklı değil. Eğer “derinlikli hikaye” veya “akıl oyunları” arıyorsanız, bu film size pek göre değil. Ama konu “korku türünün altın kurallarını uygulayan, bol kanlı, bol çığlıklı bir slasher” ise, Marcus Nispel işini iyi yapmış diyebilirim. Yönetmenin bu tarz filmlerdeki tecrübesi (hatırlayın, Texas Katliamı’nın yeniden çevrimini de o yönetmişti), hızlı kurgu ve anlık şoklarla gerilimi diri tutmasında işe yaramış. Hikaye akışı öyle aşırıya kaçan sürprizlerle dolu değil, aksine gayet tahmin edilebilir. Bu yüzden insanı rahatsız eden bir tarafı var; ne olacağını bilmek, bazen daha çok korkutuyor. Oyunculuklara gelirsek, Jared Padalecki, kayıp kız kardeşini arayan dertli abiyi bence iyi taşımış. Rolüne oturmuş, sırıtmıyor. Danielle Panabaker da ona eşlik eden yardımcı rolde fena değil, izlettiriyor. Diğer oyuncular, Amanda Righetti, Travis Van Winkle ve Aaron Yoo gibi isimler, ne yazık ki klasik “kurban” tiplerinden öteye geçemiyor. Çok ahım şahım bir performans beklemeyin, ama zaten bu tarz bir filmde de çok katmanlı karakterler aramayız, değil mi? Film, genel olarak gerilimi iyi hissettiriyor, Jason’ın o tekinsiz varlığı her an üzerinizde. IMDb puanı olan 5.8, benim için filmin tam da hak ettiği bir yer. Ne daha az, ne daha fazla. Bu, türün ortalamasının biraz üzerinde, işini yapan bir yapım olduğunu gösteriyor. Sadece iyi bir slasher arayanı tatmin edecektir.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Eğer korku filmi deyince aklına bolca kan, bıçak sesleri ve sürekli artan bir takip hissiyatı gelenlerden isen, bu filmi es geçmemelisin. Özellikle “Jason Voorhees” ismini duyduğunda yüzünde tekinsiz bir gülümseme oluşan, serinin sıkı takipçileri bu yeni uyarlamaya göz atmak isteyecektir. Karanlık, klostrofobik orman atmosferlerinden ve kurbanların çaresiz çığlıklarından beslenenler için de biçilmiş kaftan. Beyin yormayan, sadece adrenalini pompalayan, keyifli(!) bir gerilim yaşamak isteyenler listelerine gönül rahatlığıyla ekleyebilir. Zombi istilası filmlerinden veya doğaüstü musallat temalarından ziyade, insan kaynaklı vahşetin, bir psikopatın acımasız takibinin gerçekçiliğine yakın duran hikayeleri tercih edenler için de son derece uygun. Kısacası, koltuğuna gömülüp tırnaklarını yiyerek gerilmek isteyen ama bunun için kafa karıştırıcı hikayelere ihtiyacı olmayan herkesin izlemesi gereken bir film. Ama eğer daha çok psikolojik derinlik, gizemli cinayet çözme veya yavaş yavaş yükselen bir gerilim arıyorsanız, bu yapım sizi biraz yorabilir ve beklediğinizi vermeyebilir. Burası tam bir “hayatta kalma mücadelesi” arenası.