13. Cuma (2017)

13. Cuma 2017 (Orijinal Adı: The 13th Friday), adını cuma gecelerinin o uğursuz havasından alsa da, izleyiciyi koltuğuna mıhlayacak sarsıcı bir deneyim sunmuyor ne yazık ki. Korku filmlerinden beklentinizi çok yüksek tutmadan, sadece “bir şeyler izleyeyim” modunda 13. Cuma 2017 izle tuşuna basmak istiyorsanız, bazı detayları bilmenizde fayda var. Film, gizemli bir cihaz ve boyutlar arası geçiş temasıyla başlıyor, daha çok doğaüstü musallat ve çaresizlik hissini öne çıkaran bir yapım bu.

13. Cuma (2017) Konusu

Her şey, bir mülteci kadının umutsuz yaşam mücadelesinde eski, tuhaf bir cihazla karşılaşmasıyla başlıyor. Bu cihazın sadece eski bir hurda parçası olmadığını, aksine kapıları başka boyutlara aralayabilecek mistik bir güce sahip olduğunu kısa sürede anlıyoruz. Ancak her güç gibi bunun da bir bedeli var. Kadın, farkında olmadan o kapıdan içeri sızan, karanlık, tekinsiz bir varlığı da dünyaya davet ediyor. Bu varlık, en savunmasız anında, kadının kendi kızının bedenine sızarak orada kendine bir yuva buluyor. Artık çaresiz annenin tek derdi, kızını bu şeytani musallattan kurtarmak. Geleneksel yöntemlere, yani kilisenin yardımına başvuruyor, ancak karşısındaki varlık tahmin ettiğinden çok daha güçlü ve kurnaz. Filmin hikayesi, bu umutsuz anne figürünün, bir yandan hayatta kalmaya çalışırken diğer yandan da kızını geri alma savaşını anlatıyor. Baştan sona bir çaresizlik ve korku girdabında yüzdüğümüz bu hikaye, izleyicide “ya benim başıma gelseydi” sorusunu uyandırmayı hedefliyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Açıkçası, 13. Cuma için beklentileri çok yüksek tutmayın derim. Tristan Price yönetmenliğindeki bu film, klasik korku formülünü takip etse de yer yer sendeleyip düşüyor. Yönetmen, mistik unsurları ve musallat temasını işlemeye hevesli olsa da, hikaye akışı bazen yavaşlıyor ve biraz bayıyor. Film, korkutmaktan çok gerilim yaratmaya çalışsa da, bu tutarlı bir şekilde sağlanamıyor. Bir an “tamam şimdi olacak” derken, sonraki sahnede tempo düşüyor. Karakter gelişimleri oldukça yüzeysel kalmış; ana karakterin dramı derine inmiyor. Hikaye, bazı kilit noktalarda mantık boşluklarıyla dolu, bu da ‘neden böyle oldu şimdi?’ dedirtiyor. Korku filmlerinde saçmalıklara göz yumulabilir ama burada zorlaşıyor. Oyunculuklara gelince… Lisa May, çaresiz anneyi canlandırmakta elinden geleni yapıyor ama senaryonun sığlığı onun performansını da bir yere kadar taşıyabiliyor. Kızının bedenine musallat olan varlıkla mücadelesi, beklenen derinliği yakalayamıyor. Diğer oyuncular, Khu, Melissa L. Vega, Victoria Valdez ve David E. Cazares akılda kalıcı performans sergileyemiyorlar. Roller zorlama duruyor, karakterler arası dinamik işlemiyor. Korku filmlerinde iyi oyunculuk etkiyi artırırken, burada potansiyel harcanmış. IMDb puanı 4.5. Bu puan, filmin genel gidişatıyla, yani ortalama altı bir deneyim sunmasıyla uyumlu bence. Ne iyi ne kötü, vasat bir noktada kalıyor. Korku filmi sevenlerin bile “vakit geçsin” diye açtığında sıkılabileceği anlar yaşatabilir. Çok şey beklemeyin, beklentiniz düşük olursa hayal kırıklığınız da az olur. Film, türün klişelerini aşmak yerine onlara takılıp kalmış gibi duruyor ve bu da onu benzerleri arasından sıyıramıyor. Kısacası, korku sinemasında yeni soluk arayanlar için değil, arka planda açık kalsın diyenler için bir seçenek.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Korku filmi dağarcığınızdaki her şeyi bitirdiyseniz ve “ne olursa olsun izleyeceğim” diyorsanız bu filme bir şans verebilirsiniz. Derin kurgu veya yenilikçi bir korku arayışında olmayan, klasik musallat hikayelerinden hoşlanan ama beklentilerini düşük tutan izleyiciler için uygun olabilir. Doğaüstü olayların işlendiği, kilise ve exorcism temalarına yüzeysel değinen yapımlara ilgisi olanlar göz atabilir. Sağlam gerilim veya akılda kalıcı karakterler bekleyenler için 13. Cuma, hayal kırıklığı yaratabilir. Sizi geceleri uyutmayacak bir film değil, ama “sadece bir film olsun” diyenlerdenseniz belki. “Şeytani varlıklar” teması ilginizi çekiyor ve daha önce izlemediğiniz bir yapım arıyorsanız değerlendirebilirsiniz. Bu film, türün altın standartlarını belirleyen değil, sıradan bir korku deneyimi sunuyor.