39. Dosya

39. Dosya, yani orijinal adıyla Case 39, insanı derinden rahatsız eden, yavaş yavaş içten içe kemiren bir gerilim arayışıyla “39. Dosya izle” butonuna basmadan önce bilmeniz gerekenler var. Özellikle çocuk karakterlerden gelen o tekinsiz hissiyatı sevenler için ilginç bir deneyim olabilir. Ama büyük bir sinema olayı beklentisiyle değil, daha çok bir akşamüstü gerilim kaçamağı olarak bakın.

39. Dosya Konusu

Sosyal hizmetler uzmanı Emily Jenkins’in hayatına, en zorlu vakası Lilith Sullivan’la girmesiyle başlıyor her şey. On yaşındaki Lilith’in ailesi gerçekten çok garip; kızlarını adeta şeytani bir varlıkmış gibi görüyor, ondan korkuyorlar ve hatta korkunç bir şekilde öldürmeye bile kalkışıyorlar. Emily bu durumu görünce, mesleğinin verdiği derin sorumlulukla Lilith’i kurtarıyor ve küçük kızın uygun bir koruyucu aile bulana kadar kendi yanına almasına karar veriyor. Lilith’in Emily’nin hayatına girmesiyle işler tahmin edilemeyecek kadar karmaşık bir hal alıyor. Emily’nin çevresindeki insanlar, hatta kendisi bile, açıklanamaz ve korkutucu olaylar yaşamaya başlıyor. Lilith’in masum yüzünün altında yatan karanlık gerçek, Emily’yi kendi akıl sağlığını sorguladığı bir girdabın içine çekiyor. Film, iyi niyetin nasıl bir kabusa, yardım elinin ne kadar büyük bir tehlikeye dönüşebileceğini fısıldıyor izleyiciye. Bu küçük kızın kim veya ne olduğu sorusu, filmin temel merak unsurunu oluşturuyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Dürüst olmak gerekirse, 39. Dosya, özellikle ilk yarısında iyi bir gerilim atmosferi yakalıyor. Yönetmen Christian Alvart, o ilk tedirginlik hissini izleyiciye geçirmekte fena değil. Filmin başlangıcındaki Lilith’in ailesiyle olan sahneler rahatsız edici ve izleyiciyi hemen içine çekiyor. Ancak film ilerledikçe, özellikle ikinci yarıya doğru, bu gerilim dozu biraz düşüyor, hatta bazı yerlerde hikaye kendini tekrar etmeye başlıyor. Senaryo, bazı noktalarda kolaycılığa kaçıyor ve izleyiciye “Ee, şimdi ne olacak?” sorusunu sorduruyor. Bazı mantık boşlukları ve karakter kararları da yer yer can sıkabiliyor.

Oyunculuklara gelirsek, filmin en güçlü yanlarından biri kesinlikle Renée Zellweger. Emily karakterinin yaşadığı çaresizliği, korkuyu ve yorgunluğu çok inandırıcı bir şekilde yansıtmış. Yüzündeki o sürekli endişeli ifade, izleyiciye karakterin yükünü hissettiriyor. Ama asıl yıldız, küçük Jodelle Ferland. Lilith rolünde gerçekten ürkütücü ve akılda kalıcı bir performans sergiliyor. Masum görünen yüzünün ardındaki o tekinsiz bakışları, filmin en vurucu anlarından bazılarını oluşturuyor. Onun sahneleri, filmin gerilimini ayakta tutan ana unsur. Bradley Cooper ise, ne yazık ki bu filmde çok parlayamıyor. Rolü biraz sığ kalmış ve karakteri, hikayeye çok fazla katkıda bulunamıyor. Bir süre sonra varlığı unutuluyor gibi. Ian McShane ve Adrian Lester gibi deneyimli isimler de rollerine oturmuşlar ama onlardan beklenen o büyük etkiyi yaratabildiklerini söylemek zor. Oyunculuklar ortalama üstü olsa da, senaryo zayıflığı iyi performansları gölgeliyor.

IMDb puanı 6.3, bu film için aslında yerinde bir değerlendirme. Ne bir başyapıt ne de fiyasko; ortalama bir korku-gerilim filmi denilebilir. Beklentiyi yüksek tutmazsanız, özellikle Jodelle Ferland‘ın performansıyla ve ilk yarısındaki tedirgin edici atmosferle filmi izlettiriyor. Ama “Tüm zamanların en iyi korku filmlerinden biri” gibi bir iddiayla yaklaşırsanız, biraz hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Beni tam içine çekmedi, yer yer sıkıldığımı hissettim. Anları “iyi” olsa da genel olarak “ortalama” kalıyor.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Ani sıçratmalar yerine yavaş yavaş artan psikolojik gerilimi tercih edenlere 39. Dosya hitap edebilir. Çocuk karakterlerin yarattığı tekinsiz, şeytani atmosferden hoşlananlar için ilgi çekici anlar mevcut. Şeytani varlıklar veya musallat olma hikayelerini sevenlere kafa yorucu ve rahatsız edici bir seyirlik olabilir bu yapım. Evin içinde yaşanan klostrofobik gerilimleri, normalleşen hayatın kabusa dönüşmesini merak edenler de denemeli. Renée Zellweger ve genç Jodelle Ferland‘ın performanslarını merak edenler de ekleyebilir. Ama öyle kanlı sahneler, bitmek bilmeyen kovalamacalar arayan birisiyseniz, bu film sizi pek tatmin etmeyebilir. Daha çok, evde sessizce, kafa yorarak izlenecek bir yapım.