Amerikan Pastası: Buluşma

Amerikan Pastası: Buluşma (American Reunion) izlerken, eski günlerin sıcak gülümsemesiyle karışık bir utanç hissiyle ekrana kilitleneceğiniz garanti. Yıllar geçse de bazı şeylerin hiç değişmediğini görmek hem komik hem de düşündürücü olabilir. İyi bir nostalji dozu için Amerikan Pastası: Buluşma izle seçeneğinde karar kıldıysanız, bu tayfanın büyüyüp büyümediğini merak etmeniz çok doğal. Beklentilerinizi ayarlamanızda fayda var, çünkü film tam da o bildiğimiz Amerikan Pastası ruhunu yansıtıyor; bolca tuhaflık, biraz yetişkinliğin getirdiği sorumluluklar ve kaçınılmaz komik durumlar. Serinin hayranları için tanıdık yüzlerle dolu, keyifli bir buluşma vaat ediyor.

Amerikan Pastası: Buluşma Konusu

East Great Falls Lisesi’nin efsanevi mezuniyet sınıfı, on yıl sonra bir araya gelme kararı aldığında ortalık karışıyor. Karakterlerimiz artık liseli ergenler değil, çoğu evlenmiş, çocuk sahibi olmuş veya kariyer peşinde koşan otuzlu yaşlarında insanlar. Ancak bu buluşma, yılların getirdiği değişimin yanında, lise günlerinden kalma alışkanlıkların ve bitmemiş hesapların da yeniden gün yüzüne çıkmasına neden oluyor. Jim ve Michelle’in evlilikleri, Kevin ve Vicky’nin ayrılıkları, Oz ve Heather’ın farklı yollara sapmaları, Finch’in hala Stifler’ın annesiyle olan takıntısı… Herkesin hayatı, bu buluşmayla bir nevi “reset” tuşuna basmış gibi oluyor. Film, bu eski dostların, yetişkinlik hallerinde bile lise ruhundan ne kadar uzaklaşabildiklerini veya uzaklaşamadıklarını absürt komik olaylarla işliyor. Ailevi sorumluluklar, orta yaş krizleri ve geçmişin hayaletleri, bu buluşmayı çok daha karmaşık ve komik bir hale getiriyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Serinin diğer filmlerini sevdiyseniz, Amerikan Pastası: Buluşma da sizi çok şaşırtmayacak, bildiğiniz tatları sunuyor. Jon Hurwitz ve Hayden Schlossberg ikilisinin yönetmenliği, serinin o kendine has cringe mizahını korumayı başarıyor. Yine bolca cinsellik içeren espriler, sakarlıklar ve bazen “yok artık” dedirten anlar var. Yönetmenler, karakterlerin yetişkinliğe adım atsa da içlerindeki o “gençlik” ruhunu ve olgunlaşma sancılarını iyi yansıtmış. Hikaye, zaman zaman durağanlaşıyor ve bazı yan karakterlerin hikayeleri ana akışa tam olarak yedirilemiyor gibi hissettiriyor. Film, komik anlar yaratmada başarılı olsa da, derinlemesine bir karakter gelişimi veya anlamlı mesajlar beklememek lazım. Daha çok, eski dostları yeniden bir arada görmek ve onların başlarına gelen komik olaylara gülmek için ideal.

Oyunculuklara gelirsek, tanıdık yüzlerin performansı filmi sırtlıyor diyebiliriz. Özellikle Jason Biggs‘in Jim olarak yine o çaresiz ve sakar halleri tam kıvamında. Evlenmiş, çocuk sahibi olmuş hali bile o bildiğimiz Jim’den çok uzaklaşmamış. Alyson Hannigan da Michelle karakteriyle yine sıcak ve sevecen bir performans sergiliyor, Jim ile olan kimyaları hala yerinde. Filmin asıl enerjisi ve komedi yükü yine Seann William Scott‘ın canlandırdığı Stifler’da. Stifler, değişime en çok direnen ve en absürt olayların başını çeken karakter olarak tüm ilgiyi üzerine çekmeyi başarıyor. Her sahnesi izleyicide kahkaha uyandırıyor. Chris Klein‘ın Oz’u ve Thomas Ian Nicholas‘ın Kevin’ı da rollerinin hakkını veriyor ancak Stifler kadar ön planda değiller. Tüm kadro, on yıl sonra bile o eski grup dinamiğini başarılı bir şekilde yansıtmış.

IMDb puanı 6.3. Bu puan, filmden alacağınız keyifle biraz paralel. Serinin sıkı bir hayranıysanız, bu buluşma size 7 ve üzeri hissettirebilir. Ama seriye uzaksanız veya sadece “bir film izleyeyim” derseniz, muhtemelen 5-6 bandında kalacak. Kafa yormayan, gülüp geçmelik, eski günleri yâd ettiren, çok da büyük beklentilere girilmemesi gereken bir yapım. Seriyi baştan sona izlemiş biri olarak bana keyifli anlar yaşattığını söyleyebilirim ama bir “unutulmaz” anlar silsilesi yaratmadı. Daha çok, “aa ne güzel, yine eski tayfa bir arada” hissini verdi.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Eğer lise çağlarınızdan kalma samimi, biraz da sakar dostlukları seviyor ve eski “Amerikan Pastası” filmlerinin komedi anlayışına aşinasınız, bu film tam sizlik. Özellikle:

• Gençlik komedilerinden ve eski dostların yıllar sonraki hallerini izlemekten keyif alanlar.
• “Cringe comedy” denen, karakterlerin utanç verici durumlarına gülmeyi sevenler.
• Kafa yormayan, sadece gülüp geçmelik bir film arayışında olanlar.
• Bolca nostalji arayan ve Amerikan Pastası serisinin önceki filmlerini defalarca izlemiş olan sıkı hayranları.
• Yetişkinliğin getirdiği sorumluluklar ve orta yaş krizleriyle mizahi bir dille yüzleşmek isteyenler.

Bu film, derin anlamlar veya yenilikçi bir sinema deneyimi sunmuyor. Onun yerine, tanıdık yüzlerle dolu, yer yer kahkahalara boğan, yer yer “aman tanrım” dedirten sahnelerle dolu, keyifli bir zaman geçirme aracı. Ağır dramalardan veya beyin yakan gerilimlerden sıkıldıysanız, şöyle ayaklarınızı uzatıp hem gülmek hem de hafiften nostalji yaşamak için bu buluşmaya katılabilirsiniz. Özellikle serinin hayranları için, bu film eski bir arkadaşla kahve içmek gibi hissettirecektir. Yeni bir başlangıç olmasa da, keyifli bir ara durak olduğunu söyleyebilirim.