Amerikan Pastası: Parti Evi

Amerikan Pastası: Parti Evi’ne (American Pie Presents: Beta House) bir şans vermeden önce, kahkaha garantili ama bir yandan da yer yer “bu kadar da olmaz” dedirten bir kolej macerasına hazır olmanız gerektiğini bilmekte fayda var. Eğer lise sonrası gençlerin kural tanımaz eğlencelerine, biraz da bel altı espriye doyacağınız bir yapım arayışı içindeyseniz, Amerikan Pastası: Parti Evi izle seçeneğinde karar kıldıysanız, doğru yere geldiniz. Bu film, gençlik komedilerinin o bilindik, muzip ruhunu sonuna kadar yaşatan, bazen yüzünüzde tebessüm, bazen de “yok artık!” nidaları bırakan cinsten.

Amerikan Pastası: Parti Evi Konusu

Hikaye, kural tanımayan bir parti evinin, nam-ı diğer Beta House’un çılgın dünyasına davet ediyor bizi. Başrolde, efsanevi Stifler ailesinin bir başka üyesi olan Dwight Stifler’ın kuzeni Erik var. Erik ve arkadaşları, üniversiteye yeni adım atmış, biraz çekingen ama içten içe gençliğin tadını çıkarmak isteyen bir grup genç. Onların derdi, okulun en popüler kardeşlik yurduna, yani Beta House’a katılmak ve orada kendilerine bir yer edinmek. Ama bu kolay olmayacak çünkü Beta House, sıradan bir yurt değil; tam anlamıyla bir parti mabedi ve kabul şartları da bir o kadar uçuk. Kampüsün en ‘havalı’ kızlarına, ‘acımasız’ dekanlara ve türlü rakiplere karşı verilen bu mücadele, Erik ve arkadaşlarını tahmin bile edemeyecekleri komik ve bir o kadar da absürt durumların içine sokuyor. Filmin derdi, bu gençlerin üniversite hayatındaki ilk adımlarını atarken yaşadıkları kimlik arayışlarını, arkadaşlık bağlarını ve tabii ki karşı cinsle olan maceralarını, kendine has Amerikan Pastası mizahıyla anlatmak. Peki, Erik ve tayfası bu çılgın dünyanın içinde ayakta kalmayı başarabilecek mi? Kolej hayatının “en eğlenceli ve seksi” diye tabir edilen bu yılı gerçekten de onlara neler getirecek? Hikaye, bu soruların cevaplarını eğlenceli ve bol kahkahalı bir dille sunuyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Bu filmi izlerken kafanızda “Amerikan Pastası” serisinin önceki filmlerinden kalan o bol kahkahalı, yer yer aykırı ama samimi havayı arıyorsanız, büyük ölçüde bulacaksınız. Yönetmen Andrew Waller, serinin ruhuna sadık kalmış ve gençlik komedisi formülünü başarıyla uygulamış. Hikaye, kendi içinde tutarlı bir çizgi izliyor ve izleyiciyi çok yormadan akıp gidiyor. Ancak, filmin mizah anlayışının tamamen “genç işi” olduğunu ve yer yer beklentinin üzerinde müstehcenlik barındırdığını da söylemek lazım. Espri anlayışı, serinin önceki filmlerine göre biraz daha abartılı ve bazen kaba diyebileceğimiz seviyelerde geziyor, bu da bazı izleyicileri biraz bayabilir. Ama genel olarak hikaye sarıyor, özellikle hedef kitlesi olan genç izleyiciyi. Filmin en büyük artılarından biri, oyuncuların birbirleriyle yakaladığı uyum. John White, Erik rolünde beklentileri karşılıyor, saf ve iyi niyetli karakterini iyi yansıtmış. Ancak asıl parlayan isimler, elbette Stifler genlerini taşıyan Steve Talley ve serinin vazgeçilmez yüzü Eugene Levy. Steve Talley, Dwight Stifler karakteriyle sahneyi her an canlandırıyor ve abisinin mirasını başarıyla sürdürüyor. Onun her repliği, her hareketi filmin komedi dozajını anında yükseltiyor. Eugene Levy ise, Bay Levenstein olarak yine o babacan ve biraz da garip öğütleriyle filmin ruhuna büyük katkı sağlıyor. Onun olduğu sahneler, filmin en güldüren anlarından bazılarını barındırıyor. Diğer oyuncular da rollerinin hakkını veriyor, ancak ana odağın dışında kaldıkları için çok sivrilmiyorlar.

IMDb puanı 5.6 olarak belirtilmiş ve bu puan, filmin genel kalitesi için bence adil. Bu tip gençlik komedileri genellikle eleştirmenlerden çok yüksek puanlar almaz. Eğer beklentiniz derinlikli bir senaryo veya “sanatsal” bir işse, bu film size göre değil. Amaç sadece kafa dağıtmak, gülmek ve üniversite hayatının abartılı ama eğlenceli bir tasvirini görmekse, bu puanın hakkını veriyor. Filmin artıları arasında kesintisiz bir eğlence sunması ve karakterlerin sevimli olması sayılabilir. Eksileri ise, mizahın yer yer çok basit kaçması ve hikayenin tahmin edilebilir bir yolda ilerlemesi. Genel olarak, belli bir izleyici kitlesine hitap ettiğini ve o kitleyi memnun edeceğini düşünüyorum. Filmin ana amacı, izleyiciyi eğlendirmek ve bunu da başarıyla yapıyor.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Eğer “Amerikan Pastası” serisine aşina olan ve o kendine has mizahı seven bir izleyiciyseniz, bu film tam size göre. Özellikle üniversite hayatının çılgın partilerini, kardeşlik yurdunun bitmek bilmeyen rekabetini ve gençliğin getirdiği tüm o ‘ilk’leri merak edenler, bu yapımda kendilerini bulacaktır. Kafa yormayan, bol kahkahalı, hatta yer yer “yok artık” dedirten absürt durumları sevenler için biçilmiş kaftan. Sadece komedi olsun, biraz da gençlerin hallerini görelim diyenler için ideal bir tercih. Aynı zamanda arkadaşlık bağlarının ve gençlik dönemindeki aidiyet duygusunun mizahi bir dille işlenişini izlemekten hoşlananlar da bu filmi keyifle izleyebilir. Müstehcen mizaha ve abartılı gençlik maceralarına toleransı olan, gündelik sıkıntıları bir kenara bırakıp rahatlamak isteyenler için iyi bir kaçış noktası sunuyor.