Anora

Anora (2024), modern zamanların o yapmacık romantizmini, pırıltılı filtrelerini ve steril aşk hikayelerini tek bir hamlede yerle bir eden, sokaktan beslenen hırçın bir enerjiyle karşımıza çıkıyor. Sinemada son dönemde iyice kanıksanan o ‘temiz’ ve ‘ahlaklı’ karakterlerden sıkılanlar için bu yapım, nefes alacak bir alan açıyor. Sean Baker, kamerasını Brooklyn’in arka sokaklarına, neon ışıklarının altındaki gri gerçekliğe ve insanların hayatta kalma çabasının yarattığı gürültüye öyle bir yerleştiriyor ki, izleyici olarak kendinizi bir anda bu kaotik evrenin merkezinde buluyorsunuz. Eğer internette rastgele dolaşırken Anora izle gibi bir arama sonucunda bu yapıma denk geldiyseniz, öncelikle şunu bilmelisiniz: Bu bir Disney masalı değil, bu masalların gerçek hayatın sert duvarlarına çarptığında nasıl parçalandığının gürültülü bir belgesi. Film, sınıfsal uçurumları, dil bariyerlerini ve insan ruhunun en saf ama aynı zamanda en bencil dürtülerini harmanlayarak, izleyiciyi koltuğuna çivileyen ama asla rahat ettirmeyen bir atmosfer yaratıyor.

Anora Konusu

Hikayenin merkezinde, Brooklyn’de bir gece kulübünde çalışan ve hayatını idame ettirmek için hem fiziksel hem de duygusal sınırlarını zorlayan genç bir kadın olan Ani bulunuyor. Ani, sadece işini yapan, hayata karşı sert bir kabuk geliştirmiş ve duygularını işinden ayırmayı öğrenmiş bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Ancak hayatı, kulübe gelen ve Rus bir oligarkın şımarık, zengin ve dünyadan bihaber oğlu Vanya ile tanıştığında geri dönülemez bir şekilde değişiyor. Vanya’nın sunduğu o sınırsız para, lüks ve çocuksu heyecan, Ani için bir anlığına da olsa içinde bulunduğu zorlu hayattan bir kaçış bileti gibi görünüyor. İkilinin arasındaki bu kimyasal reaksiyon, hızla verilen bir kararla Las Vegas’ın ışıkları altında ani bir evliliğe dönüşüyor. Ani için bu durum, modern bir külkedisi hikayesinin başlangıcı gibi tınlasa da, madalyonun öteki yüzü çok geçmeden kendini gösteriyor. Vanya’nın Rusya’daki ailesi bu durumu öğrendiğinde, olaya müdahale etmek için New York’taki yerel ‘temizlikçilerini’ devreye sokuyor. Bir tarafta evliliğini ve yeni hayatını korumaya çalışan inatçı bir kadın, diğer tarafta ise ailelerinin emriyle bu birleşmeyi geçersiz kılmaya çalışan bir grup Rus adamın trajikomik, sert ve bir o kadar da hareketli mücadelesi başlıyor. Olaylar geliştikçe, aslında kimin kimi kurtardığı veya kimin kurban olduğu sorusu giderek daha karmaşık bir hal alıyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Yönetmen Sean Baker, daha önceki işlerinde olduğu gibi yine marjinalleşmiş karakterlerin dünyasına büyük bir empatiyle ama asla acıyarak bakmadan girmeyi başarıyor. Filmin en büyük gücü, oyuncu kadrosunun sergilediği o çiğ ve samimi performanslarda yatıyor. Mikey Madison, canlandırdığı Ani karakteriyle tam anlamıyla bir patlama yaşıyor; karakterin öfkesini, çaresizliğini ve o kırılmaz inadını her bir mimiğiyle izleyiciye geçiriyor. Karşısında yer alan Mark Eydelshteyn ise şımarık, sorumsuz ve hayatın gerçeklerinden tamamen kopuk Vanya rolünde o kadar sinir bozucu ki, oyuncunun başarısını burada takdir etmek gerekiyor. Ancak asıl sürpriz, ‘temizlik’ operasyonu için gelen ekipte yer alan Yura Borisov, Karren Karagulian ve Vache Tovmasyan üçlüsünden geliyor. Özellikle Yura Borisov, daha sessiz ve derinlikli karakteriyle filmin ikinci yarısında atmosferi bambaşka bir yere taşıyor. Filmin IMDb üzerindeki 7.1 puanı, aslında bu türün her kitleye hitap etmediğinin bir kanıtı. Bazıları için fazla gürültülü veya fazla uzun gelebilir, ancak sinemanın sadece eğlence değil, bir durum tespiti olduğunu düşünenler için bu puanın çok daha fazlasını hak eden bir derinlik söz konusu. Teknik açıdan bakıldığında, kurgunun hızı ve New York’un o kendine has dokusunun kullanımı oldukça başarılı. Müziklerin ve ortam seslerinin birbiriyle yarıştığı anlar, karakterlerin içindeki kaosu yansıtmak için ustalıkla seçilmiş. Yine de filmin ortalarında yaşanan bazı kovalamaca sahnelerinin süresinin biraz fazla uzatıldığını ve bunun tempoyu yer yer sekteye uğrattığını söylemek mümkün. Sean Baker, klişe bir finalle hikayeyi bağlamak yerine, gerçek hayatın o belirsiz ve bazen de acımasız sessizliğiyle bitirmeyi tercih ederek dürüstlüğünü koruyor.

Anora Filmini Kimler İzlemeli?

Bu yapım, hayatın toz pembe olmadığını bilen ve sinemada ‘güzel görünen’ değil, ‘gerçek hissettiren’ hikayelerin peşinde olanlar için biçilmiş kaftan. Sınıfsal çatışmaların sadece ekonomik değil, psikolojik boyutlarını da merak eden, bir insanın onuru için ne kadar ileri gidebileceğini görmek isteyen izleyici kitlesi Anora’dan büyük keyif alacaktır. Özellikle Safdie Kardeşler’in yarattığı o yüksek tansiyonlu ve bitmek bilmeyen kaos atmosferini sevenler, bu filmde de benzer bir damar bulacaklar. Eğer karakter derinliği olan, diyalogları sokağın nabzını tutan ve sizi sürekli bir sonraki hamleyi düşünmeye iten yapımlardan hoşlanıyorsanız, bu film listenizin üst sıralarında yer almalı. Öte yandan, sadece vakit geçirmek için hafif bir romantik komedi arayanlar, her şeyin sonunda tatlıya bağlanmasını bekleyenler veya gürültülü ve argo dilin yoğun olduğu sinema dilinden rahatsız olanlar bu yapımdan uzak durmalı. Anora, izleyicisinden sabır, dikkat ve en önemlisi de önyargılarından arınmış bir bakış açısı talep ediyor. Masalın bittiği yerde gerçeklerin nasıl başladığını merak ediyorsanız, bu film size aradığınız o sarsıcı cevabı fazlasıyla verecektir.