Bugün Aslında Dündü

Bugün Aslında Dündü (1993), zamanın çizgisel ilerleyişini yerle bir eden ve izleyiciyi aynı döngünün içinde hem bir hapishane hem de bir oyun bahçesine hapseden tuhaf bir anlatı. Groundhog Day izle aramasıyla bu yapıma ulaşan izleyiciler, aslında karşılarında sadece komik bir film değil, aynı zamanda insanın kendi sınırlarıyla olan imtihanına dair derin bir psikolojik çalışma buluyor. 1993 yapımı bu eserin yarattığı hava, modern yaşamın monotonluğuna dair hem alaycı hem de oldukça şefkatli bir duruş sergiliyor. Ekrandaki renk paleti ve o küçük kasabanın gri, soğuk atmosferi, hikayenin ilerleyişiyle birlikte karakterin iç dünyasındaki değişimlere göre yeniden şekilleniyor. Bir sinema eseri olarak bu film, tekrarın yarattığı o boğucu duyguyu, absürt komedi unsurlarıyla birleştirerek izleyicinin zihnine işliyor.

Bugün Aslında Dündü Konusu

Phil Connors, mesleğine karşı büyük bir yabancılaşma yaşayan, alaycı ve bencil bir hava durumu sunucusudur. Yılın en sıradan görevlerinden biri olan ve Pennsylvania’daki küçük bir kasabada gerçekleşen şenlikleri takip etmek üzere bölgeye gönderilir. Ancak bu görev, Phil için sadece basit bir iş seyahati olmaktan çıkar. Uyandığı her sabah, takvimlerin aynı günü işaret ettiği, insanların aynı kelimeleri sarf ettiği ve aynı hataların kusursuz bir düzenle tekrarlandığı bir kısır döngü başlar. Zamanın durmadığı ama takılı kaldığı bu tuhaf boyutta Phil, tek başına mahsur kalmıştır. Çevresindekiler için hayat normal akışında devam ederken, onun için günler birbirinin kopyası haline gelir. Bu durum, önce eğlenceye, sonra derin bir çaresizliğe ve nihayetinde kendini yeniden keşfetme sürecine dönüşür. Phil, sonsuz bir günün içinde sıkışıp kalmanın ağırlığıyla ya kendi karanlığında boğulacak ya da değişmek için tek şansı olan bu tekrarları fırsata çevirecektir.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Harold Ramis’in yönetmen koltuğunda oturduğu bu yapım, komedi türünün sınırlarını aşarak felsefi bir boyuta ulaşıyor. Filmin merkezinde yer alan Bill Murray, omuzlarında taşıdığı bıkkınlık ve alaycı tavrıyla, filmin duygusal yükünü kusursuz bir şekilde dengeliyor. Andie MacDowell ise döngünün içindeki sarsılmaz dürüstlüğü ve nezaketiyle, ana karakterin dönüşümünde bir fener görevi görüyor. Chris Elliott ve Stephen Tobolowsky gibi yan karakterler ise, kasabanın o tanıdık ve bazen sinir bozucu olan dokusunu güçlendirerek Phil’in yalnızlığını daha belirgin kılıyor. Brian Doyle-Murray ise hikayenin o karakteristik yerel ruhunu temsil eden bir tonda ilerliyor. 7.6 olan IMDb puanı, filmin sunduğu derinlik ve izleyici üzerinde bıraktığı kalıcı etkiyle oldukça uyumlu bir seviyede. Bazı izleyiciler için döngünün başlarındaki tempo, olay örgüsünün çok fazla tekrar etmesi nedeniyle yavaş gelebilir. Ancak filmin asıl gücü, tam da bu tekrarın yarattığı o sıkışmışlık hissinde yatıyor. Renklerin ve atmosferin, Phil’in kişisel gelişimiyle paralel olarak yumuşayıp sıcaklaşması, sinematografik açıdan oldukça başarılı bir detay. Filmin en zayıf yanı, bazı komedi öğelerinin zaman zaman anlatının felsefi derinliğini biraz gölgelemesi olarak görülebilir; ancak bu yine de eserin bütününe zarar vermeyen küçük bir dokunuş.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Bu yapım, hayatın tekdüzeliğinden şikayet eden, her yeni günün bir öncekinin kopyası gibi hissettirdiği anlarda kaybolanlar için eşsiz bir ayna vazifesi görüyor. Kendi içsel arayışına dair soruları olan ve insan doğasının bencil taraflarından fedakarlığa uzanan o sancılı yolculuğu izlemek isteyenler için kesinlikle doğru bir tercih. Aksiyondan ziyade, karakter derinliğiyle örülmüş, zekice kurgulanmış diyaloglara ve durum komedisine kıymet veren izleyici profiline hitap ediyor. Yaşama dair karamsar bir tabloya düşmekten kaçınan ancak insan olmanın ne anlama geldiğini sorgulayan bir hikaye arayan herkes, bu filmin kurgusundaki samimiyeti takdir edecektir. Zamanın göreceliğini ve insanın çevresine olan bakış açısının, her şeyi nasıl değiştirebileceğini görmek isteyenler, bu döngünün içine dahil olmalıdır.