Kedi Kadın

Kedi Kadın veya özgün adıyla Catwoman (2004), beyazperdenin süper kahraman külliyatında kendine has bir yer edinmeye çalışırken, aslında kimlik arayışının ne kadar karmaşık ve yer yer savruk olabileceğini kanıtlayan bir örnek. Birçok sinemaseverin Kedi Kadın izle arayışına girmesi, karakterin o bilindik, baştan çıkarıcı ve tehlikeli imajından kaynaklanıyor. Ancak ekran karşısında sizi bekleyen durum, klasik bir kahramanlık öyküsünden ziyade, estetik kaygılarla yoğrulmuş ancak duygusal derinliği yer yer ıskalayan bir dönüşüm hikayesidir. Film, bir karakterin kendi sınırlarını nasıl aştığını değil, o sınırların dışına nasıl itildiğini anlatan bir serüven olarak başlıyor.

Kedi Kadın Konusu

Patience Philips, hayata karşı çekingen duran, yetenekli ancak sesini çıkarmaktan imtina eden bir grafik sanatçısıdır. Dünyaca ünlü bir kozmetik devinin iç işleyişine vakıf olduğunda, aslında kendisi gibi sessiz kalması gereken bir düzenin kurbanı olur. Bir kozmetik ürününün ölümcül yan etkilerini keşfetmesiyle birlikte hayatının yönü geri dönülemez şekilde değişir. İnsanlığın sıradan kuralları onun üzerinde artık hüküm süremez. Ölüm ile yaşam arasındaki o ince çizgide kendine yeni bir kimlik inşa eder. Artık ne eski Patience vardır ne de dünyanın ona biçtiği o pasif rol. Gecenin karanlığını kendine yoldaş edinmiş, çevik ve acımasız bir figür olarak, haklı olduğu bir davanın içinde kendini bulur. Ancak intikam ve adalet arasındaki o keskin bıçak sırtı yürüyüş, onu sadece dış dünyayla değil, kendi içindeki çelişkilerle de yüzleşmeye iter.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Yönetmen Pitof, görsel bir dil kurarken anlatıdaki boşlukları doldurmakta zorlanıyor. Halle Berry, karakterin dönüşüm sürecindeki fiziksel zorlukların hakkını fazlasıyla veriyor, ancak senaryonun ona sunduğu materyal bazen yetersiz kalıyor. Sharon Stone ise filmde yer aldığı anlarda karizmasıyla ekranı domine etmeye çalışsa da, karakterinin derinliği tek boyutlu bir kötü figürden öteye gidemiyor. Benjamin Bratt ile kurulan aşk ilişkisi, hikayenin gerilimini düşüren bir unsur olarak göze çarpıyor. Lambert Wilson ve Frances Conroy gibi yetenekli isimlerin varlığı, filmin duygusal yükünü taşımaya yetmiyor. IMDb puanı olan 4.6, yapımın vaat ettikleriyle ortaya çıkan sonuç arasındaki uçurumu dürüst bir şekilde yansıtıyor. Teknik açıdan cesur denemeler olsa da, kurgu ve karakter motivasyonlarının zayıflığı, seyirciyi hikayenin içine çekme noktasında ayağına taş koyuyor. Aksiyon sekansları zaman zaman göze hoş gelse de, hikayenin kalbindeki o insani çatışma ne yazık ki görselliğin gürültüsü içinde kayboluyor.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Bu yapımı, özellikle karakter odaklı ve mantık hatalarından ziyade karakterin geçirdiği o radikal değişimin estetiğine odaklanmak isteyen izleyiciler tercih edebilir. Eğer bir süper kahraman evreninde derinlikten ziyade, yüksek tempolu ve bolca dışavurumcu görsel tercihler arıyorsanız, bu yapım sizin için bir seçenek olabilir. Kendi içine kapanık bir bireyin, radikal bir şekilde dışa dönük ve tehlikeli bir figüre dönüşmesini izlemek isteyenler, bu hikayenin temel çatışmasından keyif alabilir. Ancak gerçekçi bir suç draması veya kusursuz işlenmiş bir fantastik evren beklentisiyle masaya oturursanız, hayal kırıklığına uğrama ihtimaliniz yüksektir. Daha çok, türün sınırlarını zorlamaya çalışan ancak kendi içinde tökezleyen deneyleri merak eden ve oyuncuların performanslarını, zayıf bir senaryonun içinde bile olsa incelemekten keyif alan sinema takipçileri için daha uygun bir tercih olacaktır. Sonuç olarak, izleyiciye sunulan bu tecrübe, sinema dünyasının her zaman yükselişte olmadığının, bazen de çok büyük beklentilerin altında kalabilen projelerin varlığının bir göstergesi niteliğindedir.