X-Men

X-Men, milenyumun şafağında sinema salonlarına daldığında kimse süper kahraman filmlerinin dünyayı ele geçireceğini tahmin etmiyordu. O dönemde pelerinli kahramanlar ya çocuksu birer eğlence ya da ciddiye alınmayan fantezi unsurları olarak görülüyordu. Ancak bu film, deri ceketleri ve toplumsal alt metinleriyle karşımıza dikildiğinde işlerin rengi tamamen değişti. Eğer bugün devasa bütçeli çizgi roman uyarlamalarını konuşuyorsak, bunun fitilini ateşleyen bu yapımdır. İnternet başında vakit geçirirken şöyle sağlam bir aksiyon ve derinliği olan bir iş arayıp X-Men izle butonuna bastığınızda, karşınıza sadece bir dövüş filmi değil, toplumsal dışlanmışlığın sert bir alegorisi çıkıyor. Ekrandan taşan o çiğ ve metalik enerji, karakterlerin her birinin taşıdığı o ağır yükle birleşince, ortaya sinemanın gidişatını değiştiren bir iş çıkmış oluyor.

X-Men Konusu

Hikayemiz, insanlığın bir sonraki evrimsel basamağı olan mutantların dünyada yavaş yavaş boy göstermeye başlamasıyla açılıyor. Ancak bu evrim, beraberinde barış değil, korku ve nefreti getiriyor. Bir yanda genetik mutasyonlara uğramış bireylerin toplumda yer edinebileceğine, barış içinde yaşayabileceğine inanan Profesör Charles Xavier var. Xavier, dışlanmış ve yeteneklerini kontrol edemeyen gençleri bir araya getirdiği özel bir okul işletiyor. Bu okul, sadece bir eğitim yuvası değil, aynı zamanda toplumun öfkesinden kaçanlar için güvenli bir liman. Diğer yanda ise insanlığın mutantları hiçbir zaman kabul etmeyeceğini, tek kurtuluşun hakimiyet kurmak veya savaşmak olduğunu savunan, geçmişin acılarını ruhunda taşıyan Magneto duruyor.

Olaylar, Logan adındaki vahşi bir yalnızın ve Rogue isminde dokunduğu kişinin enerjisini emen genç bir kızın yollarının Xavier’ın ekibiyle kesişmesiyle alev alıyor. Politikacılar mutantları fişlemek ve kontrol altına almak için yasalar çıkarırken, Magneto’nun dünyayı kökten değiştirecek tehlikeli bir planı devreye sokması işleri geri dönülemez bir noktaya taşıyor. X-Men ekibi, hem kendilerini yok etmek isteyen bir kamuoyuyla hem de kendi türlerinden gelen büyük bir tehditle aynı anda savaşmak zorunda kalıyor. Her karakterin kendi içsel sancısı, Magneto’nun domino etkisi yaratan hamleleriyle birleşince, ortaya bir hayatta kalma mücadelesinden fazlası çıkıyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Açık konuşmak gerekirse, 2000 yapımı bu film bugün izlendiğinde görsel efektler açısından biraz eskimiş gelebilir, ancak buradaki asıl mesele görsellik değil, karakterlerin kimyasıdır. Yönetmen koltuğundaki Bryan Singer, elindeki malzemeyi bir sirk gösterisine dönüştürmek yerine, ayakları yere basan bir politik gerilim gibi kurgulamış. Eğrisiyle doğrusuyla bakarsak, filmin 7.01 olan IMDb puanı bence biraz insafsızca. Bu film, türün atası sayılır ve bugün izlediğimiz birçok yapımın aksine, karakter gelişimine aksiyondan daha fazla vakit ayırıyor. Kadro ise tam anlamıyla şampiyonlar ligi gibi. Patrick Stewart ve Ian McKellen ikilisi, Xavier ve Magneto arasındaki o felsefi çatışmayı öyle bir seviyeye taşıyorlar ki, sanki bir çizgi roman uyarlaması değil de bir Shakespeare oyunu izliyormuş hissine kapılıyorsunuz.

Özellikle Hugh Jackman için ayrı bir parantez açmak lazım. O dönemde pek tanınmayan bu Avustralyalı aktör, Wolverine karakterine öyle bir ruh üflemiş ki, karakterle özdeşleşmemesi imkansız hale gelmiş. Pençelerini her çıkardığında o öfkeyi ve acıyı hissedebiliyorsunuz. Famke Janssen ve James Marsden gibi isimler de ekiplerini tamamlayan, hikayeye hizmet eden dengeli performanslar sergiliyor. Filmin temposu hiç düşmüyor; aksine her sahnede gerilimi biraz daha tırmandırıyor. Bazı yan karakterlerin biraz sönük kaldığını söyleyebilirim ama hikayenin ana aksı o kadar sağlam kurulmuş ki bu eksiklikler göz ardı edilebiliyor. Bu film, süper kahramanların sadece kostümlerden ibaret olmadığını, asıl meselenin o kostümün altındaki insan (veya mutant) olduğunu kanıtlıyor.

Bu Filmi Kimler İzlemeli?

Eğer sadece patlamalarla ve anlamsız yumruklaşmalarla dolu, beyninizi kapatıp izleyeceğiniz bir aksiyon arıyorsanız bu film sizi biraz zorlayabilir. Çünkü burada ciddi bir alt metin ve toplumsal eleştiri var. Azınlık hakları, ötekileştirme ve korkunun kitleleri nasıl yönettiği üzerine kafa yoranlar bu yapımdan büyük keyif alacaktır. Çizgi roman evrenlerine giriş yapmak isteyen ancak nereden başlayacağını bilemeyenler için de X-Men en doğru duraklardan biri. Öte yandan, günümüzün kusursuz CGI teknolojisine alışmış ve eski usul pratik efektlerden rahatsız olan izleyicilerin mesafeli durmasında fayda var. Ancak karakterler arası derinlik, felsefi bir çatışma ve sinema tarihine yön veren bir başlangıca tanıklık etmek isteyen her sinefilin bu filmi kütüphanesine eklemesi gerekiyor. Bu film, dışlanmış hisseden herkesin kendinden bir parça bulabileceği, zamanın ötesinde bir başkaldırı hikayesi sunuyor.