Dhoom 3

Dhoom 3, beyaz perdede izleyicinin üzerine hızla gelen bir aksiyon dalgası olarak kurgulansa da aslında derininde dramatik bir kırılma arayanlar için Dhoom 3 izle kararı öncesi üzerinde düşünülmesi gereken bir seçenek olarak duruyor. Orijinal adıyla धूम ३ olarak bilinen bu yapım, sirk çatısı altında toplanan bir intikam hikayesini merkezine alarak Chicago sokaklarında adalet arayan bir ruhun portresini çiziyor. Aksiyonun temposu ile mantık sınırları arasındaki o ince çizgide yürürken, izleyiciye vadettiği adrenalini teknik detaylarla birleştirmeye çalışıyor.

Dhoom 3 Konusu

Chicago sokaklarında yükselen banka soygunları, şehrin polis teşkilatını büyük bir çaresizliğe sürüklerken işlerin arkasında yatan trajik geçmiş gün yüzüne çıkmaya başlıyor. Sahir, hayatını adadığı sirk sahnesinden gelen yeteneklerini, babasının ölümüne neden olan bankaya karşı bir silah olarak kullanmaya karar verdiğinde, olaylar sadece bir suç dizisi olmaktan çıkıyor. Mumbai’den gelen iki polisin, Jai Dixit ve Ali Akbar, olayı çözmek üzere şehre adım atmasıyla kedi-fare oyunu bambaşka bir boyuta taşınıyor. Sahir, sadece parayı değil, babasının mirasını geri alma peşinde koşarken, her bir soygunun arkasında aslında bir sirk gösterisi disiplini ile örülmüş karmaşık bir matematik yatıyor. İşler, polisin Sahir’in zekasına karşı yetersiz kaldığını anladığı anlarda sarpa sarıyor ve ortaya çıkan kişisel çatışmalar herkesi bir seçim yapmaya zorluyor.

Beklentileri Karşılıyor mu? (Editörün Yorumu)

Yönetmen koltuğunda oturan Vijay Krishna Acharya, izleyiciyi görsel bir şölenin içine çekmek için elindeki tüm imkanları zorluyor ancak bu çaba bazen hikayenin ağırlığını taşıyamıyor. Başrolde yer alan Aamir Khan, canlandırdığı karakterin içsel boşluğunu ve sarsılmaz intikam duygusunu yansıtmada oldukça başarılı olsa da, filmin genelindeki mantık boşlukları bu performansı yer yer gölgeliyor. Abhishek Bachchan ve Uday Chopra arasındaki kimya, serinin diğer filmlerinden tanıdık bir dinamik taşısa da bu yapımda aksiyonun gölgesinde kalıyor. Katrina Kaif, sirk sahnelerindeki estetik katkısıyla izleyicinin odağını diri tutmaya çalışırken, Jackie Shroff’un kısa süreli varlığı olay örgüsünün temelindeki duygusal yükü sağlamlaştırıyor. 6 puanlık IMDb verisi, aslında filmin ne olduğuna dair dürüst bir rehber niteliğinde. Film, teknik açıdan bazı sahnelerde sınırları zorlayan bir akrobasi sergilese de, senaryodaki zorlamalar ve abartılı fizik kuralları, gerçekçilik arayan izleyici için biraz yorucu olabilir. Aksiyon sahneleri kesinlikle dinamik; ancak bir noktadan sonra bu hız, hikayenin derinliğini perdelemeye başlıyor. Kısacası, zekice kurgulanmış bir soygun planından ziyade, görselliği ön planda tutan devasa bir sirk gösterisiyle karşı karşıyasınız.

Bu Yapımı Kimler İzlemeli?

Eğer bir filmden beklentiniz, gerçekçi bir suç draması değil de yüksek tempolu, görsel estetiği ön planda tutan ve yer yer abartılı aksiyon sekanslarıyla zihninizi boşaltmaksa, bu yapım tam olarak aradığınız noktada duruyor. Özellikle sirk estetiğini seven, kurgusal çatışmaların üzerine kurulan fizik ötesi hareketleri izlerken keyif alan izleyiciler, bu iki saatlik serüvende aradıklarını bulabilirler. Aamir Khan hayranıysanız, oyuncunun karakterine kattığı detayları incelemek, senaryonun açıklarını görmezden gelmek için yeterli bir sebep olabilir. Ancak mantık hatalarına takılan, filmin her anında gerçekçi bir sebep-sonuç ilişkisi arayan izleyiciler için bu yapım bir hayal kırıklığı riski taşımaktadır. Müzikleri, koreografileri ve sahnelerin renk paletiyle göz boyayan bu çalışma, derinlikten ziyade eğlence odaklı bir yapıya sahip. Eğer gün sonunda karmaşık bir hikaye örgüsü yerine sadece hareketli ve renkli bir seyirlik arayışındaysanız, bu tercih mantıklı bir seçenek haline geliyor. Aksiyon sinemasının o çok bilindik ama vazgeçilemeyen klişelerinden keyif alan her izleyici kitlesi için uygun bir uğrak noktası olabilir.